W 1990 znalazł się wśród założycieli Porozumienia Centrum. Od stycznia 1991 do lipca 1992 był ministrem-kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania w dwóch kolejnych rządach. W 1991 został po raz pierwszy wybrany posłem na Sejm I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. W trakcie kadencji poparł powołanie rządu Hanny Suchockiej, odszedł z PC i przystąpił do Polskiego Programu Liberalnego. W 1993 po raz drugi uzyskał mandat poselski z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Po rozpadzie BBWR działał w Partii Republikanie (był m.in. jej przewodniczącym od 1996).

W 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła na Sejm w okręgu warszawskim z pierwszego miejsca listy Unii Prawicy Rzeczypospolitej. W latach 1997–2001 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki. W 1998 przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Od 2004 wchodził w skład władz krajowych Partii Centrum.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 225, rząd 5, grób 31).

Przypisy

Bibliografia