mały|Pietà (Manuel de Araújo Porto-alegre) Dogmat o Bożym Macierzyństwie Najświętszej Maryi Panny – pierwszy z dogmatów maryjnych, sformułowany i przyjęty przez sobór w Efezie: Maryja jest prawdziwie Matką Bożą, ponieważ jest Matką odwiecznego Syna Bożego (J 2,1; 19,25; BT), który stał się człowiekiem, i który sam jest Bogiem (współistotny Bogu Ojcu) (KKK 509).

U zarania chrześcijaństwa wzrastającego w obrębie kultur pogańskich, wielu szkół filozoficznych i rozbieżnych interpretacji (zob. antytrynitaryzm), w okresie kształtowania nauki Kościoła, konieczne stało się sprecyzowanie terminów teologicznych. W 431 roku na zwołanym w Efezie III soborze powszechnym dyskutowano o dwoistości natury Chrystusa i o wynikającym z jego boskiej natury tytule „Bogurodzica”. Cyryl Aleksandryjski uzasadnił kwestionowany (herezja chrystologiczna) przez Nestoriusza tytuł Theotokos (gr. Θεοτόκος) – Bogurodzica (DS 250, DS 251) (KKK 466). Już pierwszego dnia soboru (22 czerwca) odczytano list (drugi) Cyryla do Nestoriusza i także wtedy został on podpisany przez 198 biskupów. Po przybyciu na sobór legatów papieskich również oni (11 lipca) podpisali ten dokument. Zgromadzeni na soborze biskupi uznali, że list Cyryla stanowi autentyczną interpretację Symbolu Nicejskiego. W efekcie prac dogmatycznych soboru przyjęto, iż Maryja jest Matką Boga (por.