21.
Władimir Maksimow, redaktor naczelny, stanowczo zwalczał wszelką lewicowość, co doprowadziło do jego głośnego konfliktu z Andriejem Siniawskim. Efektem tego było zniknięcie nazwiska Siniawskiego ze stopki redakcyjnej, począwszy od piątego numeru Kontinientu. Po 20 latach Maksimow publicznie przeprosił Siniawskiego.
W piśmie, obok literatury pięknej, znalazły się m.in. takie działy jak: Rosja i współczesność, Dialog wschodnioeuropejski, Zachód i Wschód, Fakty i świadectwa, Religia w naszym życiu, Historia.
Po przekazaniu przez Maksimowa redakcji pisma do Moskwy, redaktorem naczelnym został . Od 2003 roku pismem kieruje Eugene Ermolin.
Przypisy
Bibliografia Emigracja i tamizdat: Szkice o współczesnej prozie rosyjskiej, red. L. Suchanek, Kraków, 1993 G. Przebinda, J. Smaga, Kto jest kim w Rosji po 1917 roku: leksykon, Kraków, 2000
Kategoria:Czasopisma internetowe Kategoria:Czasopisma polityczne Kategoria:Czasopisma rosyjskojęzyczne Kategoria:Czasopisma wydawane od 1974 Kategoria:Kwartalniki we Francji Kategoria:Prasa emigracyjna Kategoria:Prasa w Moskwie Kategoria:Prasa w Paryżu Kategoria:Rosyjskie czasopisma literackie Kategoria:Kwartalniki w Rosji