thumb|250px|Herb według dyplomu z 14 I 1783 thumb|250px|Herb według dyplomu z 2 V 1783 thumb|250px|Herb według dyplomu z 15 V 1783 thumb|250px|Herb według dyplomu z 26 III 1784 Stadnicki (herb szlachecki) – poniższy artykuł dotyczy różnych arystokratycznych wariantów herbu Drużyna używanych przez różnych przedstawicieli rodziny Stadnickich.
Opisy Opisy herbów zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
Herb z nadania 14 stycznia 1783: Tarcza czterodzielna w krzyż z polem sercowym. W polu I topór srebrny z rękojeścią złotą (Topór); pole II dzielone w pas czerwono-złote, od góry rogacina srebrna, przechodząca od dołu w ogon orła czarny (Niesobia); w polu III, czerwonym koń kroczący srebrny z popręgiem czarnym (Starykoń); w polu IV, srebrnym trzy trąby czarne w gwiazdę ustnikami do środka, o okuciach i sznurach złotych (Trąby); w polu sercowym, czerwonym, krzywaśń srebrna. Na tarczy korona hrabiowska, zaś nad nią trzy hełmy z klejnotami: I między dwiema trąbami czerwonymi wylotami ku górze, każda z pięcioma dzwoneczkami złotymi, lew siedzący na wprost, srebrny; II topór jak tarczy, wbity; III cztery pióra strusie: złote, czerwone, srebrne, czarne. Labry: I czerwone z prawej podbite srebrem, z lewej złotem; II czerwone podbite srebrem;