III czerwone podbite złotem. Tarczę podtrzymują dwa lamparty.
Powyższy opis dotyczy herbu z oryginalnego nadania w 1783 roku. Juliusz Karol Ostrowski przytoczył dwie nieco inne wersje tego herbu, różniące się szczegółami oraz wzbogacone o oznaki funkcji pełnionych przez obdarowanych w Galicji.
Jako Stadnicki II Ostrowski podaje herb jak powyższy, ale w otoku szachowanym błękitno-srebrnym (barwy herbowe Galicji) i krzywaśnią z krzyżykiem w polu sercowym. Podaje także aż pięć hełmów z klejnotami: I lew siedzący na wprost złoty, II topór wbity, III trzy pióra strusie, IV topór wbity, V brak klejnotu. Labry I, II i III czerwone srebrem, IV i V błękitne srebrem.
Jako Stadnicki Hrabia III Ostrowski przytacza herb z dołączoną głowicą błękitną z trąbką złotą - oznaka godności oberlandjegra Galicji oraz z krzywaśnią z krzyżykiem w polu sercowym. Tarczę miałyby podtrzymywać tygrysy.
Herb z nadania 2 maja 1783, według Ostrowskiego Stadnicki Hrabia czyli Drużyna lub Szreniawa odmienny: Jak herb z 14 stycznia 1783, ale w polu I znajduje się krzywaśń z krzyżykiem złotym, klejnot II to dwie trąby czerwone wylotami ku górze, ponadto nie ma trzymaczy.