Herb z nadania 15 maja 1783, według Ostrowskiego Stadnicki Hrabia IV: Jak poprzednie, ale w polu I znajduje się gryf złoty wspięty, w lewo, klejnot II to gryf jak w tarczy trzymający trąbę czerwoną, wylotem do góry, brak trzymaczy. Według Ostrowskiego Gryf jest srebrny, nie złoty.
Herb z nadania 26 marca 1784: Jest to zwykła Drużyna z oznakami godności hrabiego, bez klejnotu.
Najwcześniejsze wzmianki Pierwszy z wymienionych herbów i tytułów (graf von, hoch- und wohlgeboren) otrzymali Antoni i Feliks Stadniccy 14 stycznia 1783. Podstawą nadania był patent z 1775, posiadane dygnitarstwa w Polsce oraz wierność i przywiązanie do domu cesarskiego. Tytuł hrabiego (graf von) z identycznym herbem otrzymał też Piotr Stadnicki 12 grudnia 1788. Piotr wykazał się zasługami dla domu cesarskiego oraz pokrewieństwem z wcześniej obdarowanymi Antonim i Feliksem.
Kolejne nadanie otrzymał Franciszek Stadnicki 2 maja 1783. Podstawą nadania był patent z 1775, wywód szlachectwa, domicyl, przywiązanie do domu cesarskiego, pełniony urząd starosty, oraz posiadanie Orderu Św. Stanisława.
Następne nadanie dotyczyło Józefa Stadnickiego (15 maja 1783) i Jana Stadnickiego (11 czerwca 1784). Podstawą nadania był patent z 1775, domicyl oraz wywód szlachecki.