Ocalali więźniowie twierdzili, że w czasie masakry szczególnym okrucieństwem odznaczyła się jedna z młodych strażniczek, Żydówka o nazwisku Kagan (według innych źródeł – Hanna Berenstein).
Zachowane raporty NKWD informują, że w więzieniu w Dubnie „ubyło według pierwszej kategorii” 230 więźniów. Podają również, że zwolniono 170 osób, zazwyczaj więzionych za przestępstwa pospolite mniejszej wagi, a także ewakuowano 250 więźniów do Równego, przy czym 20 chorych i inwalidów „porzucono w drodze”. Polscy śledczy i historycy szacują natomiast, że ofiarą masakry padło około 500–550 więźniów. Podobne liczby podają również źródła niemieckie i ukraińskie. W gronie ofiar znaleźć miały się m.in. Polki z małymi dziećmi, nawet niemowlętami, zatrzymane podczas próby nielegalnego przekroczenia granicy. Jedną z zamordowanych była Teresa Trautman – członkini Wołyńskiego Związku Młodzieży Wiejskiej, jedna z organizatorek Związku Walki Zbrojnej na Wołyniu.