1 lipca dowództwo okrętu objął por. mar. Alfred Klatt. 9 października UC-14 zakończył służbę we Flotylli Pola i został następnie w sekcjach przewieziony z powrotem nad Morze Północne. Postawione przez niego wcześniej miny stały się jednak przyczyną zagłady jeszcze trzech jednostek: 26 listopada w okolicy Gallipoli zatonął brytyjski kuter HMD „Finross” (78 ts) oraz, na tych samych wodach, nieopodal , kuter HMD „Michaelmas Daisy” (99 ts), na którym śmierć poniosła cała załoga licząca 12 osób; 12 grudnia natomiast nieopodal Valony na pochodzącej z UC-14 minie zatonął włoski przeddrednot o wyporności 13 427 ton (w katastrofie zginęło 675 członków załogi).
1917 rok 11 stycznia okręt włączono do Flotylli Flandria, a jego nowym dowódcą został por. mar. Ulrich Pilzecker. Na pierwszy sukces pod jego dowództwem załoga okrętu musiała czekać do 30 marca, kiedy to na południowy wschód od Lowestoft (na pozycji ) zatonął brytyjski uzbrojony trawler HMTHMT – His Majesty’s Trawler – Trawler Jego Mości. „Christopher” (316 ts) – wraz z okrętem zginęło 5 członków załogi. 9 kwietnia jego los podzielił zbudowany w 1913 roku uzbrojony trawler HMT „Orthos” (218 ts), który za stratą 1 marynarza zatonął na pozycji .