Historia Ragnara Lodbroga Autor nie pozostawia wątpliwości co do charakteru przedstawionych postaci. Wiking Ragnar Lodbrog jest bezwzględnym łupieżcą, postrachem Anglii, Niemiec, Francji i Hiszpanii. Kiedy, wbrew radom swojej żony, Aslaugi, buduje dwa wielkie okręty i udaje się na rabunek do Szkocji oraz Anglii, po raz pierwszy przegrywa. Duże, ale mniej zwrotne od poprzednio używanych łodzi, jednostki rozbijają się, a wojownik jest zmuszony do poddania się, albo walki do końca z przeważającymi siłami anglosaskiego króla Elli. Nadzwyczajne męstwo wikinga, który cztery razy przebił się przez szeregi wroga, nie zdało się na nic, bowiem wszyscy jego towarzysze polegli, a on sam dostał się do niewoli. Ella postanowił wrzucić go do lochu, w którym gnieździły się węże. O twardym charakterze więźnia świadczy to, że nawet w więzieniu nic sobie nie robił z cierpienia, a nawet do ostatniego tchu śpiewał pieśni o swoich bohaterskich czynach i nadziei na wystawne uczty w Walhalli, czyli skandynawskim raju.