Leon Ludwik Jan Połomski (ur. 28 kwietnia 1875 w Gdańsku, zm. 5 sierpnia 1940 w KL Stutthof) – prezbiter rzymskokatolicki, filomata pomorski, działacz narodowy na Pomorzu, proboszcz parafii p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kartuzach.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ludwika, urzędnika celnego i Teofili z d. Krawcowicz. Jego stryjem był ks. prał. Ksawery Ignacy Połomski (1833–1924) – proboszcz parafii farnej w Wąbrzeźnie, działacz narodowy, wykładowca w Seminarium Duchownym w Pelplinie, Honorowy Obywatel Wąbrzeźna. W latach 1888–1892 kształcił się w progomnazjum Collegium Marianum w Pelplinie. Następnie rozpoczął naukę w Królewskim Symultannym Gimnazjum w Brodnicy. Od 1873 r. w placówce tej istniała tajna organizacja samokształceniowa, założona przez Mariana Euzebiusza Karwata – byłego ucznia gimnazjum chełmińskiego, późniejszego dr. medycyny, pierwszego dyrektora brodnickiego szpitala. Połomski został członkiem tego stowarzyszenia i działał w nim do chwili ukończenia szkoły. Po zdaniu egzaminu maturalnego wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Święcenia kapłańskie przyjął 17 marca 1901. Pierwszą parafią, w której pełnił posługę duszpasterską, była parafia p. w. św. Wojciecha w Kielnie. Później był wikarym w Pucku, Grzybnie oraz administratorem w Papowie Biskupim (1907) i Niezabyszewie (1908–1910).