14 kwietnia 1916 roku nastąpiła zmiana na stanowisku kapitana okrętu: por. mar. Egon von Werner został zastąpiony przez por. mar. Georga Reimarusa. Pierwsze sukcesy pod nowym dowództwem załoga UC-16 odniosła w dniach 27-28 lipca 1917 roku, kiedy to u wybrzeży Holandii (pomiędzy Zandvoort a IJmuiden) okręt zatrzymał i po zdjęciu załóg zatopił ogniem z działa pokładowego siedem holenderskich kutrów rybackich: „Dirk” (81 BRT), „Dirk van Duyne” (116 BRT), „Jan” (104 BRT), „Majoor Thomson” (110 BRT), „President Commissaris van den Burgh” (111 BRT), „Sterna III” (111 BRT) i „Neptunus I” (80 BRT). Kolejny patrol okręt odbył u wschodnich wybrzeży Anglii, zatapiając torpedą 16 sierpnia nieopodal Flamborough brytyjski parowiec „Manchester Engineer” (4465 BRT), płynący z ładunkiem węgla z South Shields do Saint-Nazaire (nikt nie zginął). Następnego dnia ofiarą UC-16 stał się brytyjski kuter rybacki (kecz) „Susie” (41 BRT), który ze stratą jednego marynarza zatonął 10 Mm na północny wschód od Scarborough. 18 sierpnia dwie mile morskie na wschód od Filey okręt za pomocą torpedy zatopił też brytyjski parowiec „Ardens” (1274 BRT), przewożący węgiel na trasie South Shields – Londyn (zginął jeden członek załogi).