1787, niedługo przed śmiercią króla.
Opis obrazu Król został przedstawiony w całej postaci, w pomieszczeniu, którego podłoga jest pokryta kafelkami, a ściany wyłożone ozdobną tkaniną. Widoczny jest wpływ Velázqueza, którego Goya uważał za swojego mistrza. Świadczą o tym m.in. kafelkowa posadzka, neutralne tło i oszczędność kompozycji, która ma wydobywać na pierwszy plan godność postaci. Na tkaninie pojawia się rozmyty silnym strumieniem światła delikatny wzór z motywem skrzydlatych gryfów. Nawiązują one do dekoracji typowych dla Pompejów i Herkulanum; te starożytne miasta odkryto w czasie, kiedy Karol rządził Królestwem Neapolu i Sycylii, przed objęciem hiszpańskiego tronu. Król zachęcał archeologów do prowadzenia badań i był na bieżąco informowany o odkryciach, także po wyjeździe do Hiszpanii.
Monarcha ma na sobie kosztowny strój dworski, na który składają się: kaftan, kamizelka i spodnie z zielonego welwetu zdobionego złotymi haftami, biała koszula z żabotem i plisowanymi mankietami, białe pończochy i czarne buty z dużymi klamerkami. Nosi również pudrowaną perukę z kitką. Detale filigranowych zdobień kaftana i kamizelki są oddane w perfekcyjny sposób, podobnie jak tekstura pończoch, klamry butów i rysy twarzy.