Komitet Siedmiu (K7) – polska organizacja odpowiedzialna za opracowanie planu zdobycia Zaolzia.
Utworzenie organizacji Organizacja została utworzona we wrześniu 1935 r. przez Oddział II Sztabu Głównego z polecenia Józefa Becka, a jej celem było rozbicie Czechosłowacji w celu zdobycia dla Polski Zaolzia i uzyskania wspólnej granicy z Węgrami. Rozbiór Czechosłowacji miał także umożliwić realizację idei Międzymorza, której ten kraj stanowczo się sprzeciwiał oraz pozbawić wsparcia i zaplecza ukraińskich nacjonalistów. Komitet Siedmiu składał się z wysokich rangą oficerów wywiadu, a jego pracami kierował dyrektor Departamentu Konsularnego MSZ Wiktor Drymmer.
17 września 1935 r. odbyło się pierwsze spotkanie kierownictwa organizacji, w którym znaleźli się także dr Władysław J. Zaleski; kpt. Edmund Charaszkiewicz, Tadeusz Kowalski, Tadeusz Kawalec, kpt. Feliks Ankerstein; kpt. Wojciech Lipiński. 20 stycznia 1936 r. do K7 dołączył ppłk Ludwik Zych, jednakże już w październiku 1935 r. na skutek konfliktu między gen. Wacławem Stachiewiczem i Józefem Beckiem zrezygnowano z planów dywersji na Zaolziu.