Piotr Dmitrijewicz Goworunienko (ros. Пётр Дмитриевич Говоруненко, ur. we wsi Ilmień w guberni saratowskiej, zm. 27 stycznia 1963 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie ukraińskiej. Skończył 5 klas szkoły, później pracował na roli, w czerwcu 1920 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej. Początkowo był pisarzem w komisariacie wojskowym, później żołnierzem oddziału, następnie kursantem szkoły wojskowej w Saratowie, którą ukończył w 1925. W sierpniu 1925 został dowódcą plutonu w Kijowskim Okręgu Wojskowym, później kolejno kwatermistrzem pułku, politrukiem baterii, dowódcą i politrukiem baterii, od marca 1932 do marca 1933 dowodził kompanią. Od marca 1933 do listopada 1934 dowodził dywizjonem w 45 Korpusie Zmechanizowanym, 1939 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina, następnie służył w Pierwszej Dalekowschodniej Armii Czerwonego Sztandaru jako wojskowy komisarz i szef wydziału propagandy politycznej 48 Samodzielnej Lekkiej Brygady Pancernej, a od marca 1941 do ataku Niemiec na ZSRR wojskowy komisarz 58 Dywizji Pancernej tej armii. W październiku wraz z dywizją został włączony w skład 30 Armii Frontu Zachodniego, brał udział w walkach m.in.