Iwan Iwanowicz Iwanow (ros. Иван Иванович Иванов, ur. we wsi Trupiechino w obwodzie nowogrodzkim, zm. 8 lipca 1968 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Skończył 4 klasy gimnazjum w Petersburgu, później pracował w drukarni, 1916 został wcielony do rosyjskiej armii, ukończył szkołę podoficerską. Był dowódcą plutonu na Froncie Południowo-Zachodnim, w lipcu 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej jako dowódca kompanii, w 1919 został ranny w walkach z armią Denikina. Od czerwca 1920 dowodził batalionem 106 pułku piechoty 12 Dywizji Piechoty 4 Armii Frontu Zachodniego w wojnie z Polską i wojnie z petlurowcami. W 1921 ukończył wyższe kursy doskonalenia kadry dowódczej w Charkowie, później dowodził batalionem, od 1925 należał do partii komunistycznej, w 1931 ukończył kursy „Wystrieł” im. Kominternu, a w 1935 zaocznie Akademię Wojskową im. Frunzego. Od stycznia 1936 do kwietnia 1939 był dowódcą różnych pułków w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, od kwietnia 1939 do lipca 1940 pomocnikiem dowódcy 72 Dywizji Piechoty, następnie dowódcą 187 Dywizji Piechoty Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego.