W 1935 skończył kursy przy Komitecie Obwodowym WKP(b) w Woroneżu, od sierpnia 1935 ponownie służył w Armii Czerwonej, był zastępcąiem komisarza i komisarzem samodzielnego batalionu łączności, sekretarzem odpowiedzialnym dywizji piechoty w Moskiewskim Okręgu Wojskowym i szefem wydziału politycznego brygady pancernej w Mongolii. Od maja do lipca 1939 był szefem Wydziału Politycznego 57 Korpusu Specjalnego, a od lipca do września 1939 zastępcą szefa Wydziału Politycznego 1 Grupy Armijnej, brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł, 1940 był zastępcą szefa wydziału propagandy korpusu pancernego i komisarzem korpusu zmechanizowanego w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. W czerwcu-lipcu 1941 był komisarzem 10 Korpusu Zmechanizowanego Frontu Północnego, w lipcu 1941 komisarzem Łużskiej Grupy Operacyjnej Frontu Północnego, w lipcu-sierpniu 1941 komisarzem Kingiseppskiego Odcinka Obrony, a w sierpniu-wrześniu 1941 komisarzem Koporskiej Grupy Operacyjnej Frontu Leningradzkiego.