O brzasku, kiedy szosą przejechały trzy czołgi, wrzucił minę pod czwarty z nich. W konsekwencji wybuchu stracił przytomność i pozostał w rowie. Spośród wszystkich żołnierzy, tylko jemu udało się zniszczyć czołg, dlatego też za swój czyn miał zostać nagrodzony Krzyżem Walecznych, jednak obietnica ta nigdy nie została spełniona. Został jedynie wymieniony w rozkazie dziennym, że zniszczył tygrysa. Po akcji z czołgiem wciąż pozostawał w ukryciu – razem z żołnierzami drugiego plutonu stworzyli obóz pod Legionowem.
4 września 1944 roku, dzięki wiadomości od gońca, uniknął śmierci, uciekając z domu do lasu pod Choszczówką. W ten sposób trafił do batalionu, którego dowódcą był porucznik Bolesław Szymkiewicz ps. „Znicz”, wchodzącego w skład Grupy „Kampinos”.
5 lub 6 września plutonowi 709, w którym walczył, wyznaczono obronę wsi Wiersze i Truskawki.
13 września wraz ze swoim plutonem poszukiwał zrzutów amerykańskich, chodząc nocą po lesie. W ten sposób zyskał broń, niezwykle wtedy potrzebną. Był to dwudziestostrzałowy amerykański Thompson, kaliber 9.