Ostateczny projekt Fortu Tigné został w końcu wykonany w roku 1792, prawdopodobnie z obawy przed francuską inwazją. Praca ta została zlecona przez Wielkiego Mistrza Emmanuela de Rohan-Polduc zatrudnionemu niedawno przez Zakon inżynierowi Antoine Étienne de Tousardowi. Budowa rozpoczęła się w roku 1793 pod nadzorem capomastro Antonio Cachia, i została zakończona w lipcu 1795 roku. Fort został nazwany na cześć Rycerza Zakonu François René Jacoba de Tigné, bratanka wojskowego inżyniera René Jacoba de Tigné, dla upamiętnienia jego długoletniej służby dla Zakonu. Tigné wyłożył 1000 scudi na budowę fortu, de Rohan dał około 6000 scudi. Następne 500 scudi zostało podarowane przez Bali de Tillet, reszta kosztów została pokryta przez Fondazione Manoel.
Nowy fort był trochę mały, jak na XVIII-wieczne standardy, był bardziej podobny do dużej reduty raczej, niż do fortu. Mimo to, należy uwzględnić rewolucyjność jego konstrukcji, ponieważ był to jeden z najwcześniejszych fortów poligonalnych na świecie.