Jewtichij Jemieljanowicz Biełow (ros. Евтихий Емельянович Белов, ur. we wsi Czurowiczi w obwodzie briańskim, zm. 18 czerwca 1966 w Kijowie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys W styczniu 1920 został powołany do Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej, 1922 ukończył dowódcze kursy piechoty w Krzemieńczuku i został dowódcą plutonu w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, 1923-1931 był w 7 Dywizji Piechoty kolejno pomocnikiem dowódcy i dowódcą kompanii, dowódcą batalionu i pomocnikiem dowódcy pułku, 1932 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej Armii Czerwonej. We wrześniu 1932 został dowódcą batalionu czołgów 133 Brygady Zmechanizowanej, 1934 zaocznie ukończył Wojskową Akademię im. Frunzego, od czerwca 1938 do czerwca 1939 pozostawał w rezerwie, później został starszym wykładowcą Uljanowskiej Wojskowej Szkoły Łączności. Od lipca do listopada 1940 dowodził 282 pułkiem piechoty 13 Dywizji Piechoty, następnie 14 pułkiem pancernym 17 Dywizji Piechoty 6 Korpusu Zmechanizowanego Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego, a od września 1941 do lipca 1941 23 Brygadą Pancerną 49 Armii Frontu Zachodniego. Od lipca 1942 do stycznia 1943 był zastępcą dowódcy 20 Armii Frontu Zachodniego ds.