W latach 1429–1483 bazylikę przebudowano w duchu późnego gotyku na konstrukcję halową. Portal północny z herbem miasta pochodzi z 1495 roku. Ok. 1500 r. miał miejsce ostatni etap przebudowy, kiedy to dobudowano zakrystię i zachodni portyk ze schodami. Prezbiterium ukończono w 1520 roku. Południowy portyk z przedsionkiem pochodzi z roku 1525. Przy głównym wejściu do kościoła widoczny jest napis w języku łacińskim: „Dzieło ukończono z Bożą pomocą w 1488 r., kiedy w dniu św. Gerarda (23 września) ciężki śnieg spadł, łamiąc drzewa owocowe”. Na drewnianych drzwiach widnieje napis "W.R.U.B 1495" (Wladislaw Rex Ungarie et Bohemiae 1495), z herbem królewskim po lewej stronie i herbem Sighișoary po prawej.
Freski wewnętrzne malowano prawdopodobnie w dwóch etapach: 1483 i 1488. Malowidła z 1483 r. (prezbiterium i łuk tęczy) są prawdopodobnie autorstwa Valentinusa Pictora (późniejszego burmistrza miasta w 1490 r.). Autorem czterech malowideł z 1488 r. w lewej nawie bocznej, przedstawiających sceny pasyjne (Biczowanie, Cierniem koronowanie, Sąd Piłata, Obnażenie z szat) jest, podobnie jak wspomnianego wyżej napisu z 1488 r., Austriak Jacob Kendlinger von St. Wolfgang (z Salzburga). Kościół pierwotnie funkcjonował jako katolicki.