Po przejściu mieszkańców miasta na luteranizm (w 1547 r.) stał się ich kościołem parafialnym, a freski zostały zamalowane. Te z nich, które nie zostały bezpowrotnie zniszczone, odsłonięto częściowo przy okazji pierwszego remontu kościoła (1934), a całkowicie przy okazji drugiego remontu (1992-2003). W prezbiterium świątyni znajduje się ołtarz przeniesiony z kościoła w Șaeș. Ołtarz w nawie bocznej pochodzi z kościoła w Cund. Najcenniejszym ołtarzem jest późnogotycki poliptyk z ok. 1520 r., poświęcony św. Marcinowi, który pierwotnie znajdował się w Kościele Klasztornym. Przypisywany jest on Janowi Stwoszowi (synowi Wita Stwosza).
Pod łukiem tęczowym znajduje się chrzcielnica pochodząca z Kościoła Klasztornego. Nie wiadomo, kto ją wykonał, ale rok jest znany dzięki inskrypcji „A.D. MCCCCLXXX" (Anno Domini 1480). Cennymi elementami wyposażenia są także kamienna ambona z 1480 r., kamienne sakramentarium po północnej stronie prezbiterium z 1500 r., uznawane za wiodące dzieło dekoracyjnej rzeźby w XV-wiecznej Transylwanii oraz drewniane stalle po północnej stronie prezbiterium z 1523 r. – dzieło Johannesa Reichmutha. W przedsionkach naw bocznych znajdują się tarcze herbowe króla Macieja Korwina i jego żony Beatrycze, księcia Stefana Batorego oraz króla Władysława III.