Od maja do grudnia 1936 roku w Szefostwie Komunikacji Wojskowych Sztabu Głównego był kierownikiem referatu, a następnie zastępcą szefa Wydziału Mobilizacyjnego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie.
1 stycznia 1939 roku rozpoczął kolejny staż liniowy na stanowisku zastępcy dowódcy 6 batalionu saperów, a podczas mobilizacji w marcu 1939 roku objął dowództwo 9 batalionu saperów. 2 września 1939 roku został wzięty do niewoli w Borach Tucholskich. W latach 1939–1941 przebywał w Oflagu X A Itzenhoe, w 1941 roku w Oflagu X A Sandbostel, w latach 1941–1942 w Oflagu X C Lubeka i w latach 1942–1945 w Oflagu II C Woldenberg. Wykładał na tajnych kursach oficerskich. 30 stycznia 1945 roku został uwolniony przez Armię Czerwoną i zamieszkał w Boernerowie, a w szkołach w Miłosnej, Sulejówku i Rembertowie podjął pracę jako nauczyciel historii, rysunków i PW.