Powołany 15 listopada 1945 roku do służby w ludowym Wojsku Polskim i mianowany zastępcą szefa Oddziału IV Sztabu Generalnego, a 1 stycznia 1946 roku awansowany do stopnia podpułkownika dypl. saperów. Przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Generalnego 8 maja 1946 roku, gdzie wyznaczono go na stanowisko starszego pomocnika szefa Wydziału Studiów Operacyjnych. W 1947 roku po przekształceniu Oddziału VI w Wojskowe Biuro Historyczne był szefem Wydziału Odrodzonego WP w WBH. 22 lipca 1947 roku został awansowany na pułkownika dypl. administracji. Mianowany pomocnikiem ds. naukowych komendanta Fakultetu Wojskowego w Gdańsku w listopadzie 1949 roku, skąd na własną prośbę przeniesiony został 9 sierpnia 1951 roku do Wojskowej Akademii Technicznej. Początkowo był tam inspektorem Fakultetu Wojsk Inżynieryjnych, a od 18 marca 1952 roku kierownikiem Sekcji Doskonalenia Kadry i Magistrów na Wydziale Wyszkolenia WAT i jednocześnie zastępcą szefa tegoż wydziału. 28 sierpnia 1952 roku został odwołany ze stanowiska i pozostawiony w dyspozycji Departamentu Kadr MON. 8 października 1952 roku przeniesiony do rezerwy z zaopatrzeniem emerytalnym. Nadal mieszkał w Gdańsku, gdzie od 1 stycznia 1953 roku w Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” był inspektorem nadzoru budowlanego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Witold Bronisław Brzeziński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.