Był używany od czasów starożytnych, zwłaszcza do okładzin, sztukaterii, reliefów rzeźbiarskich i dekoracji architektonicznych.
Alessi praktycznie przez całe swoje życie nadzorował budowę kościoła, nawet wtedy, gdy przeniósł swoją działalność z Genui do Mediolanu. Czynił to za pośrednictwem mistrzów budowlanych: Bernardina Cantone, Giacoma Ponzello, Bernarda Spazio i Angela Doggio. Utrzymywał też kontakt z rodziną Sauli. W swoim ostatnim liście, wysłanym z Mediolanu 5 marca 1569 roku poinformował ją, że roboty budowlane korpusu budowli dobiegły w zasadzie końca i czas pomyśleć o wyposażeniu wnętrza (rozplanowaniu ołtarzy, położeniu posadzki) i o dekoracjach. 13 czerwca 1583 roku papież Grzegorz XIII podniósł kościół do rangi kolegiaty, a 22 maja 1588 roku odprawiono w nim pierwszą mszę. W 1595 roku rozpoczęto budowę kopuły, którą ukończono w roku 1612. Ukończenie budowy kopuły oznaczało zamknięcie fazy konstrukcyjnej kościoła. Nie posiadał on jednak żadnych dekoracji, a gdy na początku XVII wieku w Genui zadomowił się nowy styl – barok, rodzina Sauli stanęła w obliczu kłopotów związanych z finansowaniem wystroju wnętrza;