W Ruchu Wyzwolenia Narodów Rosji Od 25 maja 1942 roku przebywał w niewoli. Został osadzony koło Winnicy, w specjalnym obozie, którego dowódcą był major Wehrmachtu Karl von Stauffenberg. W obozie, w celu ochrony rodziny przed represjami, podał się za Ukraińca o nazwisku Władimir Iljicz Bojarski i pod tym pseudonimem był znany jako uczestnik ruchu Własowa. 3 sierpnia 1942 roku, wraz z generałem Andriejem Andriejewiczem Własowem napisał petycję do dowództwa Wehrmachtu, w której nalegał na podjęcie walki politycznej przeciwko władzy radzieckiej, poprzez stworzenie rosyjskiego ośrodka do formowania Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (POA). 1 września 1942 r. został mianowany dowódcą doświadczalnej części Ludowo Nacjonalistycznej Armii Rosyjskiej (РННА) w Grupie Armii Środek w rejonie Smoleńska. Na tym stanowisku zastąpił uczestnika Białego Ruchu pułkownika Konstantina Kromiadi. Do października 1942 r. doprowadził do wzrostu stanu liczebnego РННА do 8000 żołnierzy, sugerując przerzucenie części wojsk na moskiewski odcinek frontu wschodniego. W październiku 1942 roku odmówił wykonania rozkazu feldmarszałka Günthera von Kluge o rozbrojeniu РННА i rozdzieleniu jej na bataliony, przemundurowaniu w niemieckie mundury polowe i podporządkowaniu batalionom Wehrmachtu.