Niektórzy świadkowie twierdzili ponadto, że do lasów między wsiami Horodyszcze i Wólka Horodyszczańska wywożono zwłoki zamordowanych więźniów, względnie żywych skazańców, których tam rozstrzeliwano, po czym grzebano w zbiorowej mogile.
Z kolei według innych relacji więźniowie zostali podzieleni na trzy grupy, z których jedna wyruszyła na południe od miasta. Grupa ta zaginęła w dniach 22–23 czerwca 1941 roku w okolicach wsi Pleszczyce. Nieznany los spotkał także drugą kolumnę, ewakuowaną w kierunku Łohiszyna. Trzecią grupę stanowić mieli więźniowie, których wywieziono na śmierć do lasu w pobliżu Wólki Horodyszczańskiej.
Polscy badacze, opierając się na relacjach świadków, szacują, że po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej rozstrzelano w Pińsku co najmniej kilkudziesięciu pensjonariuszy miejscowego więzienia. Liczba ofiar mogła jednak sięgnąć nawet kilkuset osób.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1941 w okupowanej Polsce Kategoria:Historia Pińska Pińsk Pińsk