Kacyk ochrowy (Icterus oberi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kacykowatych (Icteridae). Występuje na Montserracie, jest jedynym ptasim endemitem tej wyspy. Narażony na wyginięcie.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał George Newbold Lawrence w 1880 na łamach „Proceedings of the U.S. National Museum”. Oprócz holotypu odłowił jeszcze 6 innych okazów. Zostały przekazane do Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Icterus oberi. Nazwa jest obecnie (2025) podtrzymywana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC); uznaje on kacyka ochrowego za gatunek monotypowy. Dawniej niektórzy autorzy uznawali kacyka ochrowego i kacyka złotobrzuchego (I. laudabilis) za jeden gatunek.
Morfologia Długość ciała wynosi około 21 cm, masa ciała samca 36–39 g, samicy 31,5–35,8 g. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U samca głowa, szyja, górna część piersi, grzbiet, skrzydła i sterówki czarne. Brzuch oraz pokrywy podogonowe mają barwę jasnokasztanową. Pióra u nasady są jasnożółte, ale cecha ta nie jest widoczna podczas obserwacji. Nogawice żółte z kasztanowym nalotem. U samicy pióra wierzchu ciała są matowe, oliwkowozielone, z żółtym nalotem;