stają się coraz bardziej żółte w kierunku kupra. Sterówki żółtozielone. Lotki brązowoczarne, te I i II rzędu mają szarożółte krawędzie, a III rzędu – żółtobrązowe. Pokrywy skrzydłowe ciemnobrązowe z płowymi krawędziami. Widoczna żółta krawędź skrzydła. Spód ciała matowy, ciemnożółty, przy czym pierś i pokrywy nadogonowe są w cieplejszym odcieniu. Boki oliwkowozielone. U ptaków obu płci dziób czarny, z wyjątkiem boków górnej szczęki do około połowy długości, które są niebieskawe.
Zasięg występowania Kacyk ochrowy występuje na Montserracie. BirdLife International szacuje pozostały zasięg na 10 km². Jedyny ptasi endemit wyspy.
Ekologia i zachowanie Kacyki ochrowe zamieszkują większość lasów na wysokości 150–900 m n.p.m., ale największe zagęszczenie osiągają w bardziej wilgotnych i wyżej położonych lasach, a w tych bardzo suchych nie występują. Niekiedy pojawiają się na granicach obszarów rolniczych i plantacji bananowców, ale prawdopodobnie są to ptaki wyłącznie leśne. Żerują w obrębie każdego z piętr lasu, jednak głównie w podszyciu;