Termin gotowości do działania nowej jednostki organizacyjnej ustalono na 1 września.
Struktura organizacyjna 3 dywizjonu artylerii pieszej Organizacja i uzbrojenie w 1931: drużyna dowódcy (adiutant, oficer zwiadowczy, podoficer zwiadowczy, kancelista i trębacz) drużyna łączności (8 patroli telefonicznych pieszych i patrol radio – łącznie oficer łączności, 3 podoficerów zawodowych i 41 szeregowych) podkwatermistrzostwo (6 oficerów, 10 podoficerów zawodowych, 42 szeregowych i 8 koni wierzchowych) pluton administracyjny (warsztat szewsko-krawiecki, sanitariusze, podkuwacze, kucharze, ordynansi i luzacy – łącznie 9 podoficerów zawodowych, 33 szeregowych, 3 koni wierzchowych i 32 taborowych oraz 6 wozów) baterie artylerii (na czas wojny): 1 bateria artylerii pieszej (4 armaty kal. 120 mm wz. 78) 2 bateria artylerii pieszej (4 armaty kal. 120 mm wz. 78) 3 bateria artylerii pieszej (4 armaty kal. 120 mm wz. 78) 4 bateria artylerii pieszej (4 austriackie haubice 15 cm wz. 14/16) 5 bateria artylerii pieszej (3 haubice niemieckie kal. 150 mm wz. 96) 6 bateria artylerii pieszej (3 haubice kal. 150 mm wz. 02) 7 bateria artylerii pieszej (3 haubice kal. 150 mm wz. 02)
Z dniem 1 czerwca 1933 3 dywizjon artylerii pieszej przemianowany został na 33 dywizjon artylerii lekkiej.