Zmieniono też strukturę organizacyjną.
Organizacja i uzbrojenie w 1933: dowództwo kwatermistrzostwo 1 bateria (4 armaty kal. 77 mm wz. 16) 2 bateria (4 armaty kal. 77 mm wz. 16) 3 bateria (4 haubice kal. 105 mm wz. 16) Po pewnym czasie zmieniono uzbrojenie w bateriach. Dywizjon otrzymał armaty francuskie kal. 75 mm wz. 97 oraz haubice polskie kal. 100 mm wz. 14/19P.
W 1935 rok powiększono etat pokojowy dywizjonu. Utworzono stanowisko zastępcy oficera mobilizacyjnego, zbrojmistrza i magazyniera .
Taki stan utrzymał się do 1938. W ramach reorganizacji artylerii utworzona została dodatkowa bateria haubic. Do wybuchu wojny dywizjon posiadał w swoim składzie 1. i 2 baterię armat oraz 3. i 4 baterii haubic. Pod względem mobilizacyjno-materiałowym została mu przydzielona kompania łączności Obszaru Warownego „Wilno” i 2 bateria pomiarów artylerii.
31 grudnia 1937 minister spraw wojskowych rozkazem Dep. Dow. Og. 1590.26 P.U. nadał dywizjonowi nazwę „33 wileński dywizjon artylerii lekkiej”Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 18 z 31 grudnia 1937, poz. 226..