Podobny moralizatorski wydźwięk miały prace brata Isaaca, Adriaena van Ostade, który jest autorem około trzydziestu obrazów przedstawiających palaczy i pijących mężczyzn, w postaci wychylających się z okna. Podobna postać do tej z wrocławskiego portretu znana jest również z kilku innych rysunków i rycin tego artysty. Być może dlatego praca Isaaca uważana jest za kopię któregoś z obrazów starszego brata Adriaena. Sposób wykonania obrazu – płynne, swobodne i szerokie pociągnięcia pędzla – jest rzadko spotykany w powtórzeniach, co może wskazywać na silne oddziaływanie na obu braci prac haarlemskiego mistrza Fransa Halsa. Z około roku 1667 pochodzi zachowana grafika autorstwa Adriaena, będącą odwróconą kompozycją obrazu z wrocławskiego muzeum. Praca ta datowana jest na rok ok. 1667, czyli już po śmierci Isaaca. Beata Lejman wysuwa hipotezę, że pierwszeństwo pomysłu można przyznać Isaakowi, a nie jego starszemu bratu.
Bożena Steinborn, za Williamem L. van de Wateringiem, przypisuje autorstwo mało znanemu artyście Danielowi Boone.