Maksymilian Siemieński (ur. 12 sierpnia 1905 w Tuchowie, zm. 17 grudnia 1966) – polski pedagog i działacz oświatowy, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Bardzo wcześnie stracił rodziców. Ojciec (urzędnik samorządu terytorialnego) zmarł w 1907, a matka w 1921Tadeusz Aleksander, Maksymilian Siemieński (1905–1966) [dostęp 2024-01-22].. W latach 1918–1925 uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Tarnowie. Studia odbył na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie znał dobrze łacinę i grekę, a z języków nowożytnych – niemiecki i francuski. W 1929, będąc na czwartym roku studiów, uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie pracy doktorskiej pt. „Socjologia pozytywizmu polskiego” (promotorem był prof. Wilhelm Bruchnalski). Po studiach, rezygnując – ze względów zdrowotnych – z możliwości objęcia asystentury, rozpoczął pracę w szkolnictwie w Małopolsce Wschodniej. W latach 1929–1932 pracował na terenie woj. stanisławowskiego i lwowskiego w szkołach średnich ogólnokształcących i zawodowych. W 1935 przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował na stanowisku instruktora szkolnictwa dla dorosłych i uniwersytetów powszechnych w Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego. W 1938 został zatrudniony jako wykładowca na UJ.