Zorganizował wielkie gospodarstwo rybackie w dobrach szawelskich, a zarazem prowadził studia, doświadczenia i popularyzację zasad racjonalnej gospodarki rybackiej w skali ogólnokrajowej na rozległych obszarach dawnej Rzeczypospolitej (między innymi na jeziorach Trockich, w Iwiu w Oszmiańskiem, Nieświeżu, Kluczkowicach, Złotym Potoku, Stawiszczach). Ogółem na Litwie, Ukrainie i na obszarze Królestwa zorganizował około 400 gospodarstw rybnych.
Po zawarciu małżeństwa (z Łucją Kuczewską) w 1877 roku zajmował się również organizowaniem gospodarki rybnej, a także ośrodka doświadczalnego w jej majątku Iszliny (pow. Rosienie). Wyróżnienie, w postaci wielkiego złotego medalu, przyniósł mu dział ichtiologiczny, który urządził na wystawie rolniczo-przemysłowej w Warszawie w 1885 roku (prezentacja gatunków słodkowodnych, a także mórz: Bałtyckiego i Czarnego).
Rodzina Jego rodzicami byli: Michał i Julia z Palczewskich, córka oficera kościuszkowskiego. Był rodzonym bratem Kazimierza (1843–1926) i stryjecznym Aleksandra (1852–1922)Zob.: Polski Słownik Biograficzny, op.cit., s.1, oraz tamże t.VII, s.476 (hasło: "Girdwoyń Aleksander"). Miał synów: Michała, z zawodu pomologa (czynny w Warszawie) i Jana, z zawodu lekarza (praktykował w Kowieńskiem)Zob.: Polski Słownik Biograficzny..., op.cit.