W 1932 związała się z Kazimierzem Lepą, działaczem KPP. W latach 1933–1939 działała w Związku Bibliotekarzy Polskich, przekształconym po II wojnie światowej w Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. We wrześniu 1939 wraz z rodziną opuściła Warszawę i po kilku miejscach pobytu na dłużej osiadła w Białymstoku. W czerwcu 1941 powróciła z córką do matki do Warszawy, gdzie mieszkała do wybuchu powstania warszawskiego. Po zakończeniu wojny znów podjęła pracę w Bibliotece GUS, której dyrektorem została w 1956 r. Wznowiła również działalność w związku bibliotekarzy i była w nim aktywna do śmierci. Miała ogromny wkład i zasługi w powstanie nowego budynku dla biblioteki GUS w 1953. Już po przejściu Morsztynkiewiczowej na emeryturę w 1966, ale dzięki jej ogromnemu wkładowi w pracę biblioteki, w 1968 książnica została przemianowana w Centralną Bibliotekę Statystyczną. W 1967 Morsztynkiewiczowa obroniła pracę doktorską na Uniwersytecie Łódzkim, promotorem była prof. Helena Więckowska, dyrektor biblioteki uniwersyteckiej.

Zmarła w Warszawie. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B 12-9-14).