Jerzy Jędrzejewski (ur. 11 kwietnia 1931, zm. 12 maja 2018) – polski pilot doświadczalny, konstruktor i instruktor lotniczy.
Lotnicza droga Wywodzi się z rodziny o tradycjach lotniczych – bracia Henryk i Jan również byli pilotami. Lotniczą pasję życia rozpoczął od modelarstwa lotniczego. W 1947 r. rozpoczął szkolenie szybowcowe na szybowcu SG-38 metodą jednosterową (instruktor Jerzy Derkowski). Należąc do Aeroklubu Kujawskiego doskonalił umiejętności pod nadzorem instruktorów (Remigiusz Jankowski, Józef Dankowski, Zdzisław Przyjemski). W 1950 roku na lotnisku we Wrocławiu przeszedł podstawowe przeszkolenie samolotowe, posiadając już srebrną Odznakę Szybowcową nr 356. W 1951 r. uzyskał uprawnienia instruktora szybowcowego. Rozpoczęte w roku 1951 studia na Wydziale Lotniczym Politechniki Warszawskiej ukończył w roku 1957 – wśród kolegów absolwentów tego rocznika byli też m.in. Ludwik Natkaniec, Antoni Śmigiel, Wiesław Mercik, Jerzy Popiel – późniejsi piloci doświadczalni. W czasie studiów uzyskał Złotą Odznakę Szybowcową nr 166.
W latach 1957–1962 pracował w zespole konstrukcyjnym wówczas docenta inż. Tadeusza Sołtyka przy konstrukcji samolotów TS-11 Iskra i TS-16 Grot.
Działal czynnie w sportach lotniczych – szczególnie w akrobacji samolotowej.