Był autorem raportów i sprawozdań, arkuszy zgodności, autorem Instrukcji Użytkowania w Locie.
Pełnoetatową pracę jako szef pilotów i pilot doświadczalny PZL Okęcie zakończył w roku 1991, przez następne 5 lat wykonując badania w locie na niepełnym etacie.
W latach 1964–1991 był członkiem Okręgowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych, a w latach 1991–2002 członkiem Głównej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. Badał m.in. katastrofę lotu Lufthansa 2904. Był też pracownikiem w Zespole Certyfikacji IKCSP-GILC. Był wieloletnim członkiem Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa.
W sporcie dnia 8 maja 1964 ustanowił krajowy rekord wysokości lotu 6836 m na samolocie o masie 500–1000 kg (PZL-104 Wilga C) – rekord ten obowiązuje do dziś (rok 2016).
Łącznie, jako pilot latał na 58 typach statków powietrznych, wykonując ponad 4200 godzin lotów doświadczalnych - głównie badając prototypy, w mniejszym stopniu dokonując oblotów maszyn seryjnych.
Jest autorem książki biograficznej „Polscy piloci doświadczalni” Biblioteka Historyczna Instytutu Lotnictwa 2014 r.
Przypisy
Bibliografia Jerzy Jędrzejewski. Polscy piloci doświadczalni. Biblioteka Historyczna Instytutu Lotnictwa 2014 r.,
Kategoria:Piloci doświadczalni Kategoria:Polscy lotnicy cywilni Kategoria:Polscy konstruktorzy lotniczy Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kruszwicy