Natomiast w 1885 złotym medalem została nagrodzona jego ekspozycja dotycząca „irygacji i drenowania” na Wystawie Rolniczo-Przemysłowej w Warszawie (katalog wystawy wydał wspólnie z bratem). Swą działalnością przyczynił się do upowszechnienia nowoczesnych (na owe lata) technik melioracji w skali ogólnopolskiej
Zmarł 12 września 1926 w TrokachPolski słownik biograficzny, j.w.. Żonaty z Bronisławą, Anielą z domu Lobzin (ur. 3 października 1853). Jego dziećmi były: Maria, Zofia, Helena, Stefan i Witold (obaj inżynierowie).
Przypisy
Bibliografia Polski słownik biograficzny, Kraków 1948-1958, wyd. Polska Akademia Nauk – Zakład Narodowy im. Ossolińskich, t.VII, s. 476, hasło: „Girdwoyń Kazimierz”; także, t.VIII – hasło: „Girdwoyń Michał”, s. 1 (aut. Tadeusz Turkowski). Gloger Z.: Prace na polu gospodarstwa krajowego Michała i Kazimierza Girdwoyniów, „Kłosy”, 1877, nr 721 i nast. Brensztejn K.G.: „Dziennik Wileński”, 1926 z 28 grudnia nr 295. „Kurier Wileński, 1927, nr 60. „Z okolic Dźwiny” – księga zbiorowa, Wilno, 1912. Listy Girdwoynia do Kraszewskiego, Biblioteka Jagiellońska – rkp 43 (zawiera szczegółowe dane biograficzne). Kazimierz Girdwoyń: Pamiętniki z czasów powstania styczniowego (w archiwum rodzinnym) – zob.