Od 17 do 28 września 1939 dywizja brała udział w agresji na Polskę; została rozwinięta według etatów czasu wojny, skierowana z rejonu stałej dyslokacji na kierunek Radoszkowicze – Gródek – Trawy – Lida – Grodno – Augustów. Po zakończeniu walk oddziały dywizji ochraniały granicę w rejonie Suwałki – Szczuczyn – Grajewo. 10 października 1939 dywizję marszem przedyslokowano do Osowca drogą Augustów – Szkolnica – Żtaban () – Suchowola – Osowiec.
22 czerwca 1941 o 11 rano dywizja nawiązała kontakt ogniowy z Niemcami 15 km na północ od twierdzy Osowiec, broniła się na rubieży Goniądz – Osowiec – Nowa Wieś, utrzymując przednie oddziały na rubieży Ruda (6 km na południowy wschód od Grajewa) – Okół – Opartowo, jednakże nie wytrzymując naporu atakujących opuściła te rubieże. W dniach 23 – 26 czerwca 1941 zajęła pozycje obronne na rzece Biebrza, po czym rozbita cofa się w kierunku Knyszyn – Wołkowysk, z powodu braku możliwości wyprowadzenia z pozycji porzucając większą część ciężkiego uzbrojenia.