XX wiek W październiku 1942 roku budynek doznał w wyniku zbombardowania bardzo poważnych i nieodwracalnych uszkodzeń, które dotknęły, między innymi, salę na piętrze z dużym freskiem Gregoria De Ferrari. W latach 1953 i 1961 architekt Franco Albini, za radą dyrektora Cateriny Marcenaro, wykonał i zrealizował projekt restauracji pałacu przywracając mu, poprzez usunięcie XIX-wiecznych nadbudówek, pierwotny wygląd. W wyniku prac restauracyjnych przestrzeń wystawiennicza wzrosła ponad dwukrotnie; urządzono na nowo ekspozycję zbioru obrazów dołączając do niego zbiory nie wchodzące w skład historycznego zasobu, takie jak ceramika i kolekcja numizmatyczna, przechowywane przedtem w innym miejscu. Przy tej okazji zorganizowano również ekspozycję kolekcji tkanin, pochodzących z różnych źródeł. Ponadto uporządkowano mezzanino, zbiory rysunków i grafiki oraz kolekcję topograficzną i kartograficzną.
Po 1992 roku uporządkowano na nowo zbiory, zwracając szczególną uwagę na wszystkie dzieła sztuki należące do kolekcji Brignole-Sale, przeniesione przedtem do Palazzo Bianco, częściowo w depozyt.