Misja dyplomatyczna, którą pełnił w Paryżu między 1737 a 1739 rokiem Gian Francesco Brignole Sale II, dała mu możliwość zapoznania się z panującym wówczas stylem regencji; zamówił on u malarza Hyacinthe’a Rigauda portrety własny oraz swojej małżonki, natomiast po powrocie do Genui zlecił odnowienie wnętrz i ich wyposażenia zgodnie z nową modą. Prace objęły mezzanino między pierwszym i drugim piano nobile. Ukoronowaniem mecenatu artystycznego stał się w 1746 roku wybór Gian Francesca II na dożę Genui. w 1783 roku, za czasów Antona Giulia III Brignole Sale, nad drugim piano nobile zbudowano nowy apartament.
Palazzo Rosso własnością miasta Genua Po śmierci Antonia Brignole Sale pałac odziedziczyła jego najstarsza córka, Maria, żona Luigiego Raffaele De Ferrari, bardziej znana w Genui jako księżna Galliery. Gdy zorientowała się, że jej syn Filip nie wykazuje skłonności do zainteresowania się dziedzictwem i tradycją rodziców, postanowiła w styczniu 1874 roku podarować pałac wraz ze znajdującą się w nim kolekcją dzieł sztuki swemu miastu.