W XVI wieku w okolicy powstała pierwsza angielska osada w Ameryce, Roanoke, która (zgodnie z prawdą historyczną) zaginęła w tajemniczych okolicznościach. Żona gubernatora kolonii, Tomasyn White, została wygnana przez grupę spiskowców, w skład której wszedł jej syn, Ambrose. Uratowała ją leśna druidka Scáthach, której Tomasyn oddała swoją duszę, by następnie zabić resztę kolonistów. Od tej pory Tomasyn (znana jako Jatka) i duchy mieszkańców Roanoke prześladują wszystkich, którzy zasiedlają okoliczne tereny, gdyż uważają, że ziemia ta należy wyłącznie do nich. Jedną z ich ofiar był Edward Philippe Mott, który w XVII wieku zbudował tu dom, zamieszkany aktualnie przez Millerów.
Lee bezprawnie przywozi do domu swoją córkę Florę, która po rozwodzie rodziców zamieszkała z ojcem, Masonem. Dziewczynka zostaje porwana przez ducha Priscilli. Podczas kilkudniowych poszukiwań z udziałem policji bohaterowie trafiają do domu Polków, gdzie widzą dwójkę chłopców, ssących sutki lochy. Dzikie dzieci zostają oddane policji. W międzyczasie Lee, w tajemnicy przed bratem i szwagierką, zabija Masona, chcąc w ten sposób zyskać pełne prawo do opieki nad Florą. Matt, uwiedziony przez Scáthach, nieświadomie uprawia z nią seks.