Dorobek naukowy Ziwert był autorem kilkunastu prac w języku rosyjskim, niemieckim i polskim. Najbardziej znany jest jego opis przypadku zapalenia zatok i wrodzonych rozstrzeni oskrzeli u pacjenta z odwrotnym ułożeniem trzewi, uznany po latach za pierwszy opis zespołu nieruchomych rzęsek. Opis Ziwerta ukazał się w języku rosyjskim w 1902 roku, a w języku niemieckim w 1904 roku. Od lat 70. w ZSRR używano nazwy zespołu Kartagenera-Ziwerta lub Ziwerta-Kartagenera.
Na 4. Zjeździe Rosyjskich Internistów w 1912 roku wygłosił referat, w którym sugerował, że mięsień sercowy potrzebuje energii nie tylko do skurczu, ale i rozkurczu. Artykuł na ten temat w języku niemieckim opublikował dopiero w 1922 roku.
Prace Случай врожденной бронхоэктазии у пациента с обратным расположением внутренностей. Русский врач 38 (1), 1361–1362, 1902 К вопросу об определении границ желудка раздуванием. Русский врач 2 (3), 82–88, 1903 Редкий случай сосудистого шума в области печени. Русский врач 2 (46), 1617–1619, 1903
Учение о динамическом антагонизме ядов. Киев, 1906 Ueber einen Fall von Bronchiectasie bei einem Patienten mit Situs inversus viscerum. Berliner klinische Wochenschrift 41, s. 139–141, 1904 Къ вопросу о значеній определениія правой границы желудка при ослабленій его выводящей способности.