Iwan Pawłowicz Ławiejkin (ros. Иван Павлович Лавейкин, ur. 2 sierpnia 1921 w Smoleńsku, zm. 2 grudnia 1986 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Do 1938 skończył 9 klas szkoły w Briańsku, pracował w fabryce mechanicznej, w listopadzie 1938 ukończył briański aeroklub, od lutego 1939 służył w Armii Czerwonej. W 1940 ukończył wojskową szkołę lotników w Odessie, był lotnikiem niszczycielskiego pułku lotniczego w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym, od czerwca do sierpnia 1941 lotnikiem 33 niszczycielskiego pułku lotniczego na froncie wojny z Niemcami, od sierpnia 1941 do listopada 1944 dowódcą klucza, dowódcą eskadry i zastępcą dowódcy pułku, w czerwcu i od sierpnia do października 1941 walczył na Froncie Zachodnim, w lipcu-sierpniu 1941 w składzie Moskiewskiej Strefy Wojsk Obrony Przeciwlotniczej, od listopada 1941 do października 1942 na Froncie Kalinińskim, od grudnia 1942 do października 1943 na Froncie Południowo-Zachodnim, od października 1943 do stycznia 1944 3, a od lipca do listopada 1944 1 Ukraińskim. Brał udział w walkach pod Smoleńskiem, pod Moskwą, operacji rżewsko-syczewskiej, bitwie pod Stalingradem, operacji woroszyłowgradzkiej, izjum-warwieńkowskiej, biełgorodzko-charkowskiej, donbaskiej, zaporoskiej, dniepropietrowskiej i lwowsko-sandomierskiej.