Po 1936 roku Preoteasa wszedł w skład kierownictwa Demokratycznego Frontu Studentów (Frontul Studențesc Demokrat lub Frontul Democratic Universitar), organizacji antyfaszystowskiej stworzonej przez PCR do zwalczania rosnących wpływów Żelaznej Gwardii, którą kierowali Gheorghe Rădulescu, Miron Constantinescu i Constanța Crăciun. Stał się jednym z głównych kadrowych rewolucjonistów zaangażowanych w działania agitacyjno-propagandowe, ale, podobnie jak jego towarzysze Ion Popescu-Puțuri, Alexandru Iliescu czy Grigore Răceanu, bywał krytyczny wobec kierunku narzuconego partii przez ZSRR i Komintern.

Jako jeden z autorów nielegalnego czasopisma România Liberă został internowany wraz z innymi przeciwnikami dyktatury Iona Antonescu w obozie w Târgu Jiu, gdzie spędził większość okresu II wojny światowej. Pomimo internowania, teksty sygnowane jego nazwiskiem ukazywały się w późniejszych numerach România Liberă, jednak współcześni historycy uznają je za fałszywki przygotowane przez Sekcję Historyczną partii komunistycznej w latach 50. w celu zamaskowania braku aktywności partii w latach wojny.