Wacław Zatorski (ur. 21 września 1898 w Częstochowie, zm. 4 grudnia 1970 w Grójcu) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 21 września 1898 roku w Częstochowie, w rodzinie Franciszka i Anny z Kucharczyków. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Pełnił służbę w 1 pułku ułanów. Od 6 lutego do 4 kwietnia 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień ułana. Później został mianowany kapralem. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie.
Od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Walczył na wojnie z bolszewikami jako porucznik, dowódca szwadronu w Pułku Jazdy Tatarskiej.
thumb|left|Książka Czyngis-chan z 1939 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 237. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk strzelców konnych. 12 kwietnia 1927 roku został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Do 1930 roku w dalszym ciągu pełnił służbę w 4 pułku strzelców konnych w Płocku.