Między innymi z jego inicjatywy powstawały tu pierwsze ambulatoria, w których nieodpłatnie szczepiono dzieci z najbiedniejszych rodzin.

Jedno z ambulatoriów dla biednych mieszkańców otworzono 14 czerwca 1904 przy ulicy Dzielnej (obecnie Narutowicza). Gwarantowało nieodpłatną konsultację chorych i pokój z łóżkami. Komitet założycielski przychodni wynegocjował z lokalnymi aptekami sprzedaż leków za połowę ceny i opłacał ich zakup powyżej kwoty 10 kopiejek.

Koliński pomagał organizować pierwsze łódzkie szpitale. Tworzył bezpłatne ambulatorium ŁChTD i w latach 1894–1921 był jego kierownikiem. Nie mniej aktywna była jego żona, która zasiadała w zarządzie wspomnianego ŁChTD i współorganizowała inną niezwykle ważną instytucję charytatywną pod nazwą „Kropla Mleka”.

W 1900 zainicjował wspólnie z doktorem Sewerynem Sterlingiem powstanie „Czasopisma Lekarskiego”. Był jego pierwszym redaktorem naczelnym, członkiem rady programowej, a po zamknięciu pisma pod naporem cenzury w 1908 i połączeniu z krakowskim „Przeglądem Lekarskim” był do końca życia propagatorem idei jego odtworzenia w II Rzeczypospolitej.