Boyd Francis Alexander (1873–1910), brytyjski oficer, ornitolog, kolekcjoner, odkrywca, który z ekspedycji po Afryce od Nigru do Nilu zebrał kolekcję ssaków, którą potem przesłał do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Zasięg występowania Mangustka kongijska występuje w Demokratycznej Republice Konga, na północy od rzeki Ubangi i na południu do rzeki Kasai. Występuje także w zachodniej Ugandzie. Oddzielna populacja zasiedla też stoki Mount Elgon w Ugandzie. Według sugestii Raya z 2001 roku, ssak ten występuje również w południowo-zachodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej.
Morfologia Długość ciała 35–44 cm, ogona 22,5–31,7 cm, stępu 7,5–9,1 cm, ucha 1,9–2,8 cm; masa ciała samców (n = 2) 1,19, 1,75 kg, samic (n = 1) 1,45 kg. Największy przedstawiciel rodzaju mangustka (Crossarchus). Posiada brązowo-czarne, grube i kudłate futro. Grzywa ciągnie się od głowy do ogona (na szyi grzywa układa się w spiralę o długości 6–8 cm). Włosy na grzbiecie długości 40–50 mm, stopniowo wydłużają się od karku w kierunku zadu. Pysk koloru szaropłowego, wydłużony, najdłuższy wśród mangustek (rostrum stanowi 34–36% długości condylobasal). Włosy na głowie krótkie. Ogon, który stanowi około 70% długości ciała, jest długowłosy i zwęża się u podstawy. Po pięć palców na przednich i tylnych łapach.