Drugim statkiem był także pływający pod brytyjską banderą SS „Huntly” o pojemności BRT. Był to zbudowany w stoczni Flensburger Schiffbau-Gesellschaft we Flensburgu w 1912 roku parowiec, który służył w Kaiserliche Marine jako statek szpitalny „Ophelia”. 18 października 1914 roku został zajęty jako pryz przez brytyjski niszczyciel HMSHMS – His/Her Majesty’s Ship – Okręt Jego/Jej Królewskiej Mości. „Meteor”.

12 stycznia 1916 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy okrętu. Otto Steinbrick udał się na pięciotygodniowy urlop, po którym objął dowództwo okrętu SM UB-18, a jego miejsce zajął Reinhold Saltzwedel. Saltzwedel dowodził okrętem przez pięć miesięcy do 18 czerwca 1916 roku. W okresie jego służby UB-10 zatopił dwa statki. 19 marca 1916 roku kanadyjski parowiec SS „Port Dalhousie” o pojemności BRT, został storpedowany 2 mile na południowy zachód od latarniowca zacumowanego na mieliźnie Kentish Knock. Statek płynął z ładunkiem stali z Middlesbrough do Nantes. Zginęło 19 członków załogi. Drugi statek został zatopiony 1 kwietnia prawie w tym samym miejscu co pierwszy. Był to zbudowany w 1899 roku w Laxevaags Jernsk. & Msk. w Bergen norweski parowiec SS „Peter Hamre” o pojemności BRT. Statek należący do norweskiego armatora z Bergen S. Tønnesena płynął z ładunkiem surówki hutniczej z Middlesbrough do Rouen.