thumb|Baryton sześciostrunowy thumb|Baryton, Deutsches Museum thumb|Christoph Urbanetz trzymający baryton (Daniel Achatius Stadlmann, 1732) z majątku Josepha Haydna, obecnie w posiadaniu Gesellschaft der Musikfreunde w Wiedniu

Baryton (wł. viola di bordone) – nisko brzmiący smyczkowy instrument strunowy z rodziny viol wielkości wiolonczeli.

Nomenklatura Nazwa baryton jest zapożyczeniem francuskiego słowa baryton czy włoskiego baritono i ostatecznie pochodzi z połączenia greckich słów bary i tonos – nisko brzmiący.

Istnieje wiele alternatywnych nazw i sposobów zapisu, jak: bariton, barydon, paradon, paridon, pariton, viola paradon, viola di bordoni, viola di bardone, viola di bordone. Czasem – jakkolwiek niepoprawnie – używana jest też nazwa lyra bastarda.

Budowa instrumentu Instrument był zaopatrzony w sześć lub siedem strun jelitowych, strojonych na dźwięki (A), D, G, c, e, a, d¹, podobnie jak viola da gamba tenorowo-basowa, znajdujących się nad podstrunnicą zaopatrzoną w progi ze strun. Pod nimi znajdowała się 9–10 metalowych strun rezonansowych, podobnie jak w violi d’amore, strojonych zazwyczaj na dźwięki A, d, e, fis, g, a, h, cis¹, d¹.