Alfred Lessing znalazł dwudzieste piąte trio barytonowe w klasztorze Heiligenkreuz pod Wiedniem.

Odnaleziono również 24 tria Josepha Burgksteinera (?) i Antona Neumanna (1740–1776).

Andreas Lidl (ok. 1740–1789; błędnie zwany Antonem) w latach 1769–1774 wiolonczelista w orkiestrze dworskiej Esterházych, swoją grą pozyskał w Paryżu, Londynie i Niemczech uwagę i uznanie dla barytonu. Opublikował sześć triów jako opus 1 w Londynie w roku 1776, następnych sześć – w Paryżu, i kolejnych sześć – w Londynie. Chociaż zostały one opublikowane ze skrzypcami lub fletem jako głosem wiodącym, można założyć, że Lidl grał je na barytonie, ponieważ już Haydn wybrał taką formę publikacji swoich triów barytonowych.

Utwory na baryton, które skomponował Sebastian Ludwig Friedel, nie zostały opublikowane i dlatego wydają się niedostępne, jeśli nie zaginione.

Ostatnim wybitnym solistą XVIII wieku, grającym na barytonie, był Karl Friedrich Abel (1723–1787), uczeń Jana Sebastiana Bacha, kompozytor oraz muzyk na dworach królewskich w Dreźnie i Londynie.